Bannerpkngww1

MEDITATIE

Beste mensen,
Het is alsof het nog maar kort geleden is dat ik de laatste meditatie schreef. Toen was het half juni, voor de maanden july/augustus en als u dit leest is het alweer eind augustus.
Einde van de zomervakantie om zo te zeggen. Kinderen weer naar school.
Toen mijn vrouw mijn laatste meditatie las zei ze tegen me, je bent wel wat “somber”! Zo van; er kan van alles gebeuren en je moet maar zien hoe het allemaal verloopt in de vakantie. Tot nu toe
hebben we als gemeente niet veel negatieve berichten gehoord uit de vakantie, maar als je het nieuws leest is er toch heel wat fout gegaan en dan nog maar alleen over Nederlanders gesproken, laat staan alle slachtoffers van de aardbeving op Lombok en andere plaatsen. Het is dus niet zo vanzelfsprekend als we vaak denken dat we weer veilig en wel thuis komen na een vakantie.
In deze zomer periode hebben we ook op 21 july Henk Elderman moeten begraven. (zie In Memoriam) Fijn overigens dat er zoveel mensen in de afscheidsdienst aanwezig waren.
Ook hebben we in deze periode afscheid genomen van de fam. Prins, die verhuisd zijn naar Drente, naar het dorpje Ees. We wensen hen ook als gemeente daar een goede en gezegende tijd, we zullen hen missen in onze diensten, ze waren altijd trouw aanwezig.
Een bemoedigend gedeelte uit de bijbel vind ik wanneer Jezus bij het graf van Lazarus staat.
Er gebeurd soms veel in ons leven, overlijden, ziekten, vervelende situaties, van alles eigenlijk en vaak vragen we ons dan ook af; waar is God nu? Waarom moet mij, moet ons, dit nu overkomen?
Het waarom, heb ik eerlijk gezegd geen antwoord op, ik denk dat u dat ook niet verwacht!
Maar het verhaal van Jezus bij het graf van Lazarus geeft toch wel wat bemoediging.
Jezus wordt geroepen door Martha en Maria omdat hun broer Lazarus ernstig ziek is. Jezus gaat op weg, maar heeft geen haast lijkt het wel. Er werd ook gezegd, als U maar wat eerder geweest was, toen Lazarus nog ziek was, dan had hij wel weer beter geworden, maar het is nu te laat, hij is al gestorven, al drie dagen in het graf! M.a.w. hier kan zelfs Jezus niets meer aan doen. Martha en Maria hadden de moed al opgegeven, het is over en uit.

(Er is overigens nog een Lazarus die in de bijbel voorkomt, in de gelijkenis van de rijke man en Lazarus. Ook deze arme man, Lazarus, zal veel vragen gehad hebben, waarom dit en waarom dat, bedelend aan de poort van de rijke man om wat eten. Maar uiteindelijk is de rijke man jaloers op de arme man, want Lazarus, de arme man, ziet hij “in de schoot van Abraham”. En dan beseft hij wat hij mist en uiteindelijk kwam het dus ondanks alle ellende van de arme Lazarus hier op aarde, weer helemaal goed, Lazarus “in de schoot van Abraham”, met andere woorden: in de eeuwige gelukzaligheid!)
Terug van de gelijkenis naar de gebeurtenis van Jezus en Lazarus.
Maar staat er dan, wat mij altijd ontroerd, terwijl Jezus bij het graf staat, “en Hij weende!”.
Jezus leeft dus met de mensen mee, Hij heeft ook verdriet als wij verdriet hebben, Hij is er bij! Dit is eigenlijk de troost die ik er uit haal, wat ons ook overkomt, dood of ernstige ziekte, Hij is erbij en leeft met ons mee, Hij weent zelfs met ons mee. Ondanks alle vraagtekens die we hebben, dingen die we niet snappen, waarom moet dat nou gebeuren, waarom mij? Ik had nog zoveel plannen!
Hoe vaak hoor je niet van mensen die verdrietige dingen meegemaakt hebben dat ze zeggen, de gebeden hebben mij geholpen en gedragen. Door de gebeden was Jezus erbij, gedragen door het medeleven van Jezus Christus, Hij leeft met ons mee. Geen antwoord op onze vragen misschien,
wel het geloof hebben en zeker weten, het gaat misschien tegen alles in, maar Hij is er bij. Al je haren zijn geteld, dat houdt ook zoveel in, Hij is met je begaan en weet je gedachten en vragen.
En zegt Jezus dan ook, denk er aan: Ik ben met je, al de dagen van je leven.

Ga met God en Hij zal met je zijn!
Ik wens u allen Gods onmisbare zegen toe.

Met hartelijke groet,

Piet Ketting